Horacy, aforyzmy, sentencje

Żyj, pamiętając, jak krótkie jest twe życie.

Horacy

Oceń sentencje Horacego.
Zobacz jak głosowali inni.
Skala ocen od 1 do 5.

Głosowanie

Twoja ocena:

Horacy, właściwie Kwintus Horacjusz Flakkus – poeta rzymski – urodził się 8 grudnia 65 r. p.n.e. w Wenuzji na południu Włoch.Ojciec Horacego był ambitnym i przedsiębiorczym wyzwoleńcem. Zdołał wykupić się z niewoli, a także nabyć niewielkie gospodarstwo rolne. Poeta urodził się już jako obywatel rzymski, chociaż o niepełnych prawach.
W prowincjonalnej szkole mały Kwintus wykazał się znacznymi zdolnościami, więc ojciec postanowił zapewnić mu wykształcenie. Horacy kształcił się w Rzymie i Atenach. Miał wielu uznanych nauczycieli, lecz po latach za najlepszego nauczyciela i wychowawcę uznawał ojca, nie szczędząc mu wzruszających, pełnych wdzięczności słów. Matka poety zmarła bardzo wcześnie, tak że Horacy nie zachował o niej żadnego wspomnienia.
Horacy żył w czasach przełomu ustrojowego. W młodości walczył w obronie republiki, jako oficer w armii Marka Brutusa, co spowodowało całkowitą konfiskatę majątku rodzinnego przez Oktawiana. W wieku dojrzałym zaczął wspierać cesarski program reform oraz odnowienia imperium.
Na lata przed rokiem 30 przypada pierwszy okres twórczości Horacego. Jak sam wyznał, skrajna bieda zmusiła go do pisania. Horacy ma dziś status klasyka, ale w swoich czasach był nowatorem.
Jego dzieła zawierały rozważania o pięknie świata, wartości pełnego umiaru, rozumnego życia i nieuchronności śmierci.
Horacy zmarł 27 listopada 8 roku przed Chrystusem. Śmierć była nagła, a poeta nie zostawił testamentu. Wzbudziło to podejrzenia, że popełnił samobójstwo.
„Nie wszystek umrę” – napisał Horacy. Miał rację. Jego twórczość żyje ponad 2000 lat.

Na naszych stronach wykorzystujemy ciasteczka (cookies).   Dowiedz się więcej   OK